Internationale Vrouwendag – Maak kennis met Caroline Deschamps

Caroline haar verhaal als consultant bij Strand

Vertel ons iets over je opleiding en je loopbaan tot nu toe.

“Na mijn studies wetenschappen en talen in het middelbaar onderwijs, behaalde ik mijn diploma als ingenieur in Biotechnologie en Agro-Industrieën. Ik heb altijd in de farmaceutische sector gewerkt en kreeg de kans om bij verschillende grote spelers in de industrie diverse functies uit te oefenen.

Ik koos deze studies omdat ze een goede springplank vormden naar opportuniteiten in verschillende sectoren. Toen ik besloot me te specialiseren in biotechnologie, was dat een bewuste keuze. Ik wilde iets doen met een doel, met de duidelijke overtuiging dat mijn werk waardevol is voor patiënten en voor de medische wereld. Er zijn nog veel uitdagingen die we moeten overwinnen en dat motiveert mij enorm en geeft richting aan mijn carrière.

Toen ik jonger was, nam ik graag verantwoordelijkheid. Het voelde dan ook vanzelfsprekend om studies te kiezen, en later een beroep, met een grote mate van verantwoordelijkheid.

Ik heb ervaring opgedaan in productie, kwaliteitszorg en technische functies en ben iets meer dan een jaar geleden gestart in mijn huidige rol bij Strand. Vandaag leid ik een team van vijf consultants die zeer gedreven en gemotiveerd zijn in hun job. Het is echt een plezier om met hen samen te werken!”

Wat inspireerde je om een carrière in de farmaceutische sector te volgen?

“Mijn vader was apotheker, dus ik ben opgegroeid in een omgeving vol wetenschap. Mijn broer en ik hebben allebei een wetenschappelijke opleiding gevolgd. Ik geloof echt dat de invloed van mijn vader doorslaggevend was – ik ben ervan overtuigd dat als mijn ouders leerkrachten waren geweest, ik dat zelf ook zou zijn geworden!

Hoewel we niet allebei in de wetenschappelijke sector zijn gebleven, delen mijn broer en ik dezelfde gedrevenheid en ambitie. Hij werkte meerdere jaren in de autosport als mecanicien, tot dat niet langer combineerbaar was met een gezinsleven. Vandaag is hij zwembad en tuintechnicus.”

 

 

Wie heeft een belangrijke rol gespeeld in jouw carrière om te kunnen groeien?

“Eerlijk gezegd hebben alle mensen die ik vanaf het begin van mijn loopbaan heb ontmoet mij op hun eigen manier geïnspireerd. Van mijn manager tot de medewerkers in productie: iedereen motiveerde me, inspireerde me en hielp me gefocust te blijven op mijn job en verantwoordelijkheden.

In mijn huidige team blijven ze mij uitdagen en scherp houden.”

Hoe zou je leiderschap definiëren?

“Eenvoudig: samenwerking. Ik ben de manager, maar ik werk niet hiërarchisch, ik werk met mijn team. We hebben een heel hechte band, ze plagen me zelfs en noemen me mama! (lacht) We houden elkaar op de hoogte van ons privéleven: een van de teamleden wordt binnenkort papa en we tellen samen de dagen af.

Leiderschap gaat niet over een chef zijn die alles voor iedereen beslist. Mijn stijl is om beslissingen samen met het team te bespreken. Het is een nauwe samenwerking en we zijn het zelden oneens.”

Dat is indrukwekkend! Wat maakt dat jullie team zo goed op één lijn zit?

“De missie, visie en doelstellingen van het team zijn heel duidelijk. We zijn goed georganiseerd en iedereen kent zijn job perfect. Dat begint al bij de aanwerving: ik ben aanwezig bij de sollicitatiegesprekken en bij de integratie van nieuwe collega’s. Ik ken mijn team goed en weet of een profiel bij de anderen zal passen. Ik let op gedrag, opleiding en gewoon op wie iemand is als persoon.

Het resultaat is een team dat heel goed bij elkaar past en zich makkelijk aan elkaar aanpast. Wanneer we face-to-face vergaderen en iemand een mindere dag heeft, zien we dat meteen.”

Wanneer alles vlot loopt is dat makkelijk. Hoe reageer je wanneer iemand zich minder goed voelt?

“Dat is al gebeurd. Ik merkte dat iemand in mijn team het moeilijk had en plande een persoonlijk gesprek om even in te checken. Ik vroeg hoe ik kon helpen en of ik iets kon doen. Het gaat erom het gesprek te openen en een veilige omgeving te creëren waarin mensen zich kunnen uitspreken. Dat op zich was al een grote steun voor die persoon, en daarna ging het weer beter.”

Je komt over als iemand met een hoge emotionele intelligentie. Vind je dat belangrijk als leider?

“Ja. Ik ben een gevoelig persoon en geef veel om het welzijn van de mensen rondom mij. Het is belangrijk voor mij dat mijn team zich veilig voelt in zijn job. Wanneer ik verbonden ben met mijn werk, bel ik mijn team soms gewoon om te vragen of ik iets voor hen kan doen, hoe hun workload is, of ze iemand nodig hebben om mee te sparren. Ze zijn niet bang om fouten te maken. Onze teamcultuur draait om samen leren.”

Dat doet denken aan het bekende citaat: ‘You can’t lose, you win or you learn.’

“Precies!”

Hoe zou je je leiderschapsstijl thuis omschrijven?

“Exact hetzelfde! Daarom noemen ze me ook mama op het werk, omdat ze weten dat ik vier kinderen heb van 12, 10, 7 en 6 jaar. Het is altijd feest bij ons thuis!” (lacht)

Welke levensraad zou je je dochters geven?

“Heb zelfvertrouwen en twijfel er nooit aan dat je je doelen kunt bereiken. Ik hoop een goed voorbeeld voor hen te zijn. Ik moedig hen ook aan om onafhankelijk te worden, nooit afhankelijk te zijn van iemand anders en stevig op eigen benen te staan.”

Hoe bouw je vandaag aan hun zelfvertrouwen?

“We praten veel. Elke dag praten we tijdens het avondeten en vraag ik wat er goed ging of minder goed. Ze delen open wat hen bezighoudt. Als er iets niet klopt, zie ik dat meteen aan hun gezicht en vraag ik: hoe kunnen we dit oplossen? Wil je het zelf aanpakken of wil je dat ik je help? Ze zeggen zelf wanneer het oké is en wanneer niet.”

Kan je enkele uitdagingen beschrijven die je hebt meegemaakt?

“De grootste uitdaging was mijn eerste job. Net afgestudeerd en mijn allereerste functie was die van teamleader van 30 mensen. Zoals je je kan voorstellen was dat een grote uitdaging, maar het was ook het moment waarop ik besloot geen ‘chef’ te zijn.

Ik wist dat zij mij de job moesten uitleggen. Vanaf mijn eerste dag vroeg ik hen om hun werk uit te leggen en leerde ik eerst hun job voor ik de mijne leerde. Ik moest ook hun vertrouwen winnen. Ik was toen 26 of 27 jaar en zij werkten daar al bijna 20 jaar. Dat was niet eenvoudig, maar het is gelukt. Ik heb vandaag nog steeds contact met mensen uit die eerste job, dus ik denk graag dat ik daarin geslaagd ben.”

Dat klinkt als een enorme uitdaging. Welke vaardigheden waren essentieel om succesvol te zijn?

“Empathie, veel respect en oprechtheid. Wanneer ik iets te zeggen heb, zeg ik het. Ook als het gevoelig ligt, probeer ik diplomatisch te zijn en de boodschap op een constructieve manier te brengen, maar ik zeg het wel. Om succesvol te zijn in de farmaceutische sector heb je verantwoordelijkheidszin nodig, moet je gefocust blijven op je doelen en op je werk.”

Welke raad zou je je 18-jarige zelf geven?

“Doe wat je wil. Doe alles wat nodig is om je doelen te bereiken en ga er volledig voor.”

En welke raad zou je geven aan andere vrouwen die een carrière in de farmaceutische sector ambiëren?

“Geef nooit op! Blijf gefocust op je doelen, neem verantwoordelijkheid, hou je focus op je target, op het belang van je job en wees trots op wat we kunnen bereiken!”
 

Dit interview maakt deel uit van een cross-branch blogreeks die focust op de verhalen achter de vele getalenteerde mensen van Sisu Group.

Overzicht